”Prania jote më kujton se nuk jam vetëm në këtë botë të gjerë, ndonjëherë të frikshme. Është një kujtesë e qetë se unë jam i denjë për dashuri, edhe kur ndihem i thyer.”
Ernest Heminguei dikur tha: Në momentet tona më të errëta, nuk na duhen zgjidhje apo këshilla. Ajo për të cilën kemi mall është thjesht lidhja njerëzore – një prani e qetë, një prekje e butë.
Këto gjeste të vogla janë spirancat që na mbajnë të qëndrueshëm kur jeta ndihet si shumë.
Të lutem mos u përpiq të më rregullosh. Mos e merr dhimbjen time ose mos i largo hijet e mia. Thjesht ulu pranë meje ndërsa punoj përmes stuhive të mia të brendshme. Bëhu dora e qëndrueshme për të cilën mund të arrij ndërsa gjej rrugën time.
Dhimbja ime është e imja për të mbajtur, betejat e mia për t’u përballur Por prania jote më kujton se nuk jam vetëm në këtë botë të gjerë, ndonjëherë të frikshme. Është një kujtesë e qetë se unë jam i denjë për dashuri, edhe kur ndihem i thyer.
Pra, në ato orë të errëta kur të humbas rrugën, a do të jesh vetëm këtu? Jo si shpëtimtar, por si shoqërues. Më mbaj dorën derisa të vijë agimi, duke më ndihmuar të kujtoj forcën time.
Mbështetja juaj e heshtur është dhurata më e çmuar që mund të bëni. Është një dashuri që më ndihmon të kujtoj se kush jam, edhe kur harroj.
Një filozof ka shkrur se të duash, do të thotë te projektosh shpirtin tend ne nje tjeter… ta lesh te qetesohet atje pak dhe te degjosh pastaj idete e tua te perseritura si nga nje jehone, se ciles i shtohet muzika e pasionit… ta futesh natyren tende tek nje tjeter si nje lende te holle, si nje arome te cuditshme…te ndertosh gezimin e vertete, me te perkryerin nga gezimet tona ne keto kohera kaq te kufizuara e vulgare, kaq fizikisht trashanike per nga kenaqesite e rendomta dhe kaq te ulta per aspiratat qe mbartin…te jetosh jeten tende ne cdo cast***
@NewsIn.Al
