ZEMËR E MËRGUAR
Në qytetin antik,
ku Akropoli madhështor
më ndjell me bukurinë e tij,
ndihem e huaj mes turmës.
E huaj ndihem kudo që shkel,
edhe pse rreth meje ka njerëz plot.
Zemra më shkon larg me mendimet,
e vendlindjen ma sjell pranë.
Në dashurinë e një mërgimtari,
ku kujtimet dhembin e bëhen këngë,
jehona e tyre ndjehet butë,
si dora e babait mbi supe.
Dhe shpirti mbushet për një çast,
sikur të jem në prehër të nënës.
Zemër e mërguar, në dhe të huaj,
dhemb në gjak mungesa e atdheut.
Athinë, më 08.05.2024
Ermira D. Ifandi
@NewsIn.Al
