Sa keq më vjen për këtë zog të mjerë, i cili përdoret çdo ditë si simbol nga njerëz që e paraqesin veten si shpëtimtarë të kombit ose si aktivistë.
Historikisht, gjithçka nisi në Zvërnec, pas përplasjeve që ndodhën atje për shkak të titujve të pronësisë. Çështja ka marrë rrugën e drejtësisë, ndërsa SPAK-u ka ndërmarrë veprimet e nevojshme ligjore ndaj personave që paraqiten si investitorë.
Megjithatë, vlen të kujtojmë se ndërtimi i Aeroportit Ndërkombëtar të Vlorës ka shkaktuar një ndikim shumë më të madh në ekosistem dhe, rrjedhimisht, në habitatin e flamingove. Atëherë nuk pashë asnjë reagim nga ata që sot paraqiten si qytetarë të ndjeshëm ndaj mjedisit. Protestat u shfaqën vetëm gjatë javëve të fundit. Kjo më çon në përfundimin se këto protesta nuk kanë si qëllim kryesor mbrojtjen e natyrës, por janë kryesisht protesta me motive politike.
Nuk duhet të harrojmë as influencuesit (influencers), të cilët nxisin pjesëmarrjen e njerëzve, shpesh duke përfituar financiarisht ose nga vëmendja që fitojnë përmes rrjeteve sociale.
Prandaj, mendoj se duhet ta heqim flamingon nga maska e atyre që në të vërtetë i nxisin këto protesta dhe të shohim me më shumë kujdes interesat e vendeve të huaja që nuk kanë asnjë punë të ndërhyjnë në çështjet e brendshme të Shqipërisë, si edhe faktorët e brendshëm që e shfrytëzojnë këtë situatë për qëllimet e tyre.
Nuk mund të lë pa përmendur edhe një pjesë të diasporës shqiptare, e cila mbështet hapur këto protesta. Çfarë lidhjeje ka diaspora me këtë çështje? A u zgjua papritur shqetësimi për atdheun? Sipas mendimit tim personal, ata që nuk jetojnë këtu dhe nuk përballen me realitetin e përditshëm të vendit nuk duhet të kenë të drejtë vote, pasi nuk jetojnë me pasojat e vendimeve politike dhe nuk përballen me problemet e qytetarëve që jetojnë këtu.
Dëshiroj t’u kujtoj protestuesve se në një sistem demokratik qeveritë ndryshohen me zgjedhje dhe jo përmes protestave apo tubimeve politike. Shqipëria është një shtet demokratik me Kushtetutë. Nëse dikush dëshiron të ndryshojë qeverinë, rruga është kutia e votimit dhe jo rruga.
Në fund të ditës, ai që paguan çmimin më të lartë është qytetari i zakonshëm. Është punëtori që, pas shumë orësh pune, dëshiron të kthehet në shtëpi. Është turisti që ka ardhur për të kaluar pushimet dhe nuk mund ta shijojë plotësisht vizitën e tij. Është polici që detyrohet të punojë më shumë orë për të mbrojtur rendin publik dhe pronën publike. Është edhe punonjësi i pastrimit, i cili duhet të punojë më gjatë për të pastruar rrugët, sepse, pavarësisht se pretendojnë se mbrojnë mjedisin, disa protestues nuk tregojnë respekt për të.
Po, kemi qeveri. Po, kemi skandale. Po, kemi korrupsion. Por këto çështje duhet të hetohen dhe të zgjidhen nga institucionet e pavarura dhe drejtësia e pavarur, jo nga turma njerëzish, motivet apo ndikimet e të cilëve mund të jenë të diskutueshme.
Duhet të ketë tolerancë zero ndaj bllokimit të qarkullimit, pengimit të jetës së qytetarëve dhe cenimit të funksionimit normal të demokracisë.
Megjithatë, nuk do të doja ta lija jashtë kritikës as Kryeministrin, Edi Rama. Nuk jam i bindur se mënyra e tij e komunikimit me protestuesit ka qenë më e përshtatshmja; këtë do ta tregojë koha. Të paktën, ai ka zgjedhur të informojë publikisht për atë që ai e konsideron si prapaskenën dhe interesat që, sipas tij, fshihen pas këtyre protestave.
Nga ana tjetër, ai duhet të çlirohet edhe nga barra e njerëzve të korruptuar brenda qeverisë së tij, partisë së tij dhe, pse jo, edhe në opozitën e zgjedhur. Nëse unë, si një qytetar i thjeshtë, di ose dyshoj për disa gjëra, e kam të vështirë të besoj se ai nuk dinte asgjë. Pranimi i gabimeve dhe marrja e përgjegjësisë janë shenja ndershmërie dhe forcojnë besimin e qytetarëve.
Për momentin, ndiej njëfarë mirëkuptimi ndaj tij, sepse besoj se një pjesë e kritikave që merr janë hipokrite dhe të padrejta ndaj një njeriu që, sipas mendimit tim, ka ndryshuar ndjeshëm imazhin e Shqipërisë, si brenda vendit ashtu edhe në arenën ndërkombëtare. Fatkeqësisht, njerëzit shpesh kanë kujtesë të shkurtër.
Les Miserables
@NewIn.al
