Ka gjëra që “lindin” për të vdekur,
Ka gjëra që “vdesin” për të “mbetur”!
Jeta lind
Dhe vdesin orët, vdesin ditët,
Vdesin “pse-të”, pa një “sepse”,
Dhe vdesin vlerat, vdesin ndjenjat,
Vdesin njerëzit, por s’vdesin më!
Megjithatë nuk vdes asgjëja,
Ajo që ndodhet brenda nesh,
Mbase dhe mund të vdesin ëndërrat,
Të vdesë dhe shpresa bashkë me të!
Po kështu, nuk vdesin dashuritë,
Për një diçka, a për dikë,
Nëse vdes loti dhe buzëqeshja,
Vdesin dhe njerëzit, një nga një!
Ka gjëra që “lindin” për të vdekur,
Ka gjëra që “vdesin” për të “mbetur”!
Arben Petro Trebicka
@NewsIn.Al
