Maj 1983. Dražen Petrović është vetëm 18 vjeç dhe sapo ka përfunduar sezonin e tij të katërt në ligën më të lartë jugosllave me ekipin e qytetit të tij, Šibenik. Statistikat e tij janë të pabesueshme për një adoleshent: 24.5 pikë për ndeshje, 54% saktësi në gjuajtje, dhe gjashtë ndeshje me mbi 40 pikë.
Por një ditë pas përfundimit të sezonit, i vjen një letër: shërbimi ushtarak është i detyrueshëm.
Dražen detyrohet të lërë basketbollin për një vit të tërë, një periudhë e vështirë për dikë që s’e ka njohur jetën pa topin e që nga fëmijëria. I lejohet të marrë pjesë vetëm në Lojërat Olimpike, ku ndihmon Jugosllavinë të fitojë medaljen e bronztë.
Ishte një vit i gjatë, i heshtur dhe i rëndë.
Vera e vitit 1984. Vëllai i tij më i madh, Aca, e bind të bashkohet me të në Cibona Zagreb, skuadrën më të fortë të vendit, që luan në Kupën e Kampionëve. Pas një viti “pushim”, Dražen mezi pret të rikthehet në fushë.
Vjen momenti i madh: debutimi i tij në Kupën e Kampionëve, në Madrid, kundër Realit.
Rezultati? 44 pikë në vetëm 27 minuta.
Cibona fiton jashtë fushe, 99–90.
Tre ditë më vonë, debutimi në kampionatin vendas, kundër ish-skuadrës së tij, Šibenikut.
Loja e dytë pas shërbimit ushtarak: 56 pikë, 72% saktësi nga loja, dhe 9/11 nga trepikëshi.
Javën tjetër, “vetëm” 51 pikë.
Në total, pas dhjetë muajsh pa basketboll: 151 pikë në tre ndeshjet e para.
Sot kujtojmë Dražen Petrović, “Mozartin e basketbollit”, i cili lindi më 22 tetor 1964 dhe u shua tragjikisht më 7 qershor 1993.
Një gjeni që nuk ndali kurrë së luajturi as kur jeta vetë i kërkoi të bënte pushim. ️
@NewsIn.Al
