Është po aq e pabesueshme sa edhe e vërtetë. Benito Mussolini, i cili la gjurmë në histori si aleat i Hitlerit dhe anëtar i Boshtit të së Keqes,
ishte agjent i britanikëve.
Sipas dokumenteve britanike që u bënë publike pak ditë më parë, më 13 tetor, Duçe e filloi jetën e tij politike në vitin 1917 edhe me ndihmën e njëqind paundëve britanikë që merrte çdo javë nga shërbimi i inteligjencës britanike, MI-5.
- Për britanikët, padyshim, rekrutimi i Musolinit ishte një investim i mirë. Në atë kohë, si një gazetar 34-vjeçar, Musolini bëri gjithçka që mundi për të siguruar që Italia të vazhdonte të luftonte në anën e Aleatëve në Luftën e Parë Botërore. Pikërisht për këtë arsye, ai botoi artikuj të zjarrtë propagandistikë në gazetën Il Popolo d’ Italia. Në fakt, ai ishte i gatshëm t’i “bindte”, me mjete jo aq të buta, pacifistët të qëndronin në shtëpi dhe të mos merrnin pjesë në demonstrata.
Sir Samuel Hore ishte në atë kohë, përveçse deputet, edhe një njeri i MI5 në Romë dhe koordinonte rreth 100 agjentë britanikë që ishin atëherë aktivë në Itali.
Historiani i Universitetit të Kembrixhit, Peter Martland, thekson se aleati më pak i besueshëm i Britanisë në atë kohë ishte Italia, veçanërisht pas tërheqjes së Rusisë nga lufta. Musolini paguhej njëqind paund në javë për të paktën një vit për të botuar artikujt e tij në të cilët argumentonte në favor të vazhdimit të luftës. Sipas ekspertëve, njëqind paund britanikë në atë kohë korrespondojnë me rreth gjashtë mijë paund sot. Sir Samuel ka bërë referenca për rekrutimin e Musolinit në kujtimet e tij në vitin 1954.
Historiani britanik që u mor me rastin ka gjetur për herë të parë faturat e shpërblimit të diktatorit italian nga shërbimi britanik.
Në fakt, siç zbulohet, Musolini i kishte thënë Sir Samuel se do t’i dërgonte bluzat e tij të zeza për të rrahur demonstruesit që po demonstronin në favor të paqes në Milano.
“Gjëja e fundit që Britania donte ishin grevat dhe ndërprerjet e punës në Milano duke kërkuar paqe”, shpjegon historiani britanik, i cili gjithashtu beson se shumë nga paratë britanike që Musolini merrte u shpenzuan për të mbajtur dashnoret e tij.
Pas armëpushimit dhe përfundimit të Luftës së Parë Botërore, Musolini filloi ngritjen e tij në pushtet dhe arriti të vendoste diktaturën e tij përmes dhunës dhe mashtrimit në mesin e viteve 1920.
Diktatori italian u ribashkua me “shefin” e tij të vjetër, Sir Samuel Hore, në vitin 1935, kur ky i fundit, si Sekretar i Jashtëm, nënshkroi Traktatin Hore-Laval, i cili i dha Italisë kontrollin e Abisinisë (Etiopisë). Megjithatë, disa muaj pasi u nënshkrua traktati, Sir Samuel u detyrua të jepte dorëheqjen. Martland arrin në përfundimin se “Mussolini mund ta ketë përfunduar jetën e tij i varur përmbys në Milano, por historia nuk ka qenë e mirë me Sir Samuel Hore, i cili konsiderohej një “ndjekës i politikës së paqësimit” njësoj si Neville Chamberlain.
Një pyetje retorike : kur bëhesh agjent i një shteti të huaj, si Musolini, a mund të… çmendesh ? A nuk përfundon “si një portokall i shtrydhur”!?
@Newsin.al
