Më vonë! Më vonë!
Dhe tani është shumë vonë!!!
Do të flasim më vonë.
Do të të telefonoj më vonë.
Shihemi më vonë.
Do të dalim për një shëtitje më vonë.
Do të të them se si ndihem më vonë.
Më vonë do ta kuptosh se sa shumë ke pasur rëndësi për mua.
Më vonë, ndoshta do të të dua dhe ndoshta do të të harroj
Ne rruajmë gjithçka për më vonë dhe harrojmë se “më vonë” nuk është e jona!
Se njerëzit “më vonë” mund të mos jenë më me ne.
“Më vonë” mund të mos i dëgjojmë më, mund të mos i shohim.
Se fëmijët “më vonë” nuk janë më fëmijë dhe se prindërit janë vetëm një kujtim.
Kjo ditë “më vonë” kthehet në natë, nata në pafuqi, buzëqeshja në dhimbje dhe jeta në kujtesë.
“Më vonë, do të jetë tepër vonë! ”
Eja tani! ***&j&
“Gjashtëdhjetë sekonda”
@NewsIn.Al
