NË KRAHARORIN E ATDHEUT
Atdheu im,
toka ime e dashur,
vendlindje e shenjtë…
Sa herë vij t’ju përqafoj,
malli më bren kraharorin,
shpirti më sfilitet.
Ndiej se kurrë nuk kam ikur.
Buzët m’i njom dashuria juaj.
Largësinë e harroj në krahët e nënës.
Çdo gur, çdo pëllëmbë toke
më përvëlon kujtimesh,
për të ikurit e mi, dhe për të gjallët.
Ja, atje, në cep të shtëpisë:
një fole dallëndyshesh.
Shpirti më digjet,
fjalët s’më binden.
Atdheu im,
toka ime,
mall dhe lot i plakur!
Athinë _ Ermira D. Ifandi
@NewsIn.Al
