Sergei Esenin- Letër nënës
Gjallë je, ti moj nënokja ime?
Gjallë jam edhe unë… të përshëndes
Paqja e mbuloftë këtë mbrëmje
Izbën tënde deri në mëngjes.
Mora vesh se ti je merakosur
Atje larg për mua përsëri
Se ti shpesh del rruges e brengosur
Mbështjellë me të vjetrin shall të zi.
Kur e kaltër mbrëmja bie pranë,
Të fanitet ty gjithmonë sikur
Diku mua larg ne një mejhane
Një i dehur thikën po ma ngul.
Kot ti nënë rri me gjak të ngrirë
Ky nuk është veç vegim i zi
S’jam aq vagabond i pamëshirë
Sa të vdes pa të shikuar ty.
Unë i ëmbël jam prap si më parë
Endërroj kur fushat larg vërej
Që së shpejti nga këto mejhane
Në shtëpinë e vogël prap të kthej.
Do të kthej athere kur të mbushet
Kopështi ynë i bardhë me blerim
Vetëm ti si tetë vjet më parë.
Mos më zgjo herët në agim.
Mos m’i zgjo ti ënderrat që m’u zverdhën
Mos kujto atë që vate e shkoi…
Se në botë humbjet edhe lodhjet
Herët i provon, nënë moj.
Mos m’u lut t’i falem Zotit prapë!
Tek e shkuara nuk ka më kthim.
Vetem ti je gazi im i vetëm.
Ti e vetmja paqe e shpirtit tim.
Pra ti flaki brengat nëna ime
Mos u trishto për mua përsëri.
Dhe mos dil aq shpesh tek rruga e madhe.
Mbështjellë me të vjetrin shall të zi!
Perktheu: I.Kadare.
Vargje që brezi ynë i ktheu në këngë!
@NewsIn.Al
