Ky vit shënon 35 vjet që nga mbërritja e parë masive e emigrantëve shqiptarë në Greqi. Vlerësohet se rreth 1,000,000 shqiptarë kanë kaluar kufirin që atëherë. Ardhja e tyre e rigjallëroi vendin demografikisht (shkollat u mbushën me nxënës shqiptarë, kështu që shumë prej tyre nuk u mbyllën) dhe ekonomikisht, pasi shqiptarët mbushën vende pune në bujqësi, ndërtim dhe shërbime shtëpiake (punë që grekët i kishin braktisur), duke kontribuar ndjeshëm në zhvillimin e ekonomisë greke.
Dhjetëra mijëra prej tyre tani janë natyralizuar. Sigurisht, opinionet pozitive ndaj shqiptarëve – dhe pranisë së tyre në Greqi – që regjistrohen sot (ELIAMEP) nuk ishin të tilla që nga fillimi. Vetëm ata vetë e dinë se çfarë kanë përjetuar, çfarë racizmi dhe çfarë përjashtimi sistemik kanë përjetuar. Ne vetë e dimë, sigurisht, sepse i kemi trajtuar në këtë mënyrë.
Vetëm Arkivi i Historisë Sociale Bashkëkohore e kujtoi përvjetorin dhe e përkujtoi atë me botime dhe aktivitete. Shteti grek, nga ana tjetër, po citon në radio dhe televizion spotin e ri televiziv të Fondit të Migracionit dhe Çështjeve të Brendshme, i cili shpall se “ata që hyjnë ilegalisht në vend ose do të deportohen ose do të ndalohen” dhe se “siguria e qytetarëve grekë është e panegociueshme”.
E dëgjova për herë të parë reklamën në një makinë me babanë tim dhe fqinjin tonë shqiptar. Më vinte turp për ne dhe më vinte keq që ai e dëgjoi këtë reklamë; ky burrë që eci në moshën 14 vjeç përmes maleve të Epirit, për të hyrë ilegalisht në Greqi (si ndryshe?) dhe për të pasur familje dhe fëmijë këtu. Të fliste greqisht, të punonte si punëtor bujqësor dhe gruaja e tij si pastruese. Mendova edhe për shokun tim të së njëjtës moshë, i cili erdhi në të njëjtën mënyrë në moshën 7 vjeç (!), shkoi në shkollë, studioi dhe tani jemi kolegë avokatë.
Spoti është pjesë e Marrëveshjes së 8-të Ekzekutive të TAMEY-t, e cila kushtoi 2,566,800 euro, për të thënë se kushdo që hyn në vend ilegalisht (sikur një azilkërkues ose një emigrant i persekutuar mund të hyjë ligjërisht) ndalohet ose deportohet (sikur dikush mund të deportohet nëse vendi i tij nuk është pajtuar me tonin).
Udhëheqja injorante e Ministrisë së Emigracionit gënjen me retorikë të ekstremit të djathtë, ndërsa shoqëria lëviz gjithnjë e më shumë djathtas. Historia e emigracionit shqiptar, megjithatë, është një histori suksesi, si çdo histori emigracioni; e suksesit të vetë njerëzve dhe vullnetit të tyre për të mbijetuar. Ata meritojnë vetëm admirim.
@NewsIn.Al
