Tri ditë pasi burri i saj u qëllua për vdekje në sy të publikut, Jackie Kennedy i tha Shërbimit Sekret se dyqind krerë shtetesh do të ecnin në këmbë nëpër rrugët e hapura të Uashingtonit. Të gjitha shërbimet e sigurisë në botë e kundërshtuan këtë vendim. Ajo e bëri gjithsesi.
Charles de Gaulle eci. Haile Selassie eci. Princi Philip eci. Tetë blloqe nga Shtëpia e Bardhë deri te Katedralja e Shën Mateut, në këmbë, në rrugë të hapur, me njerëzit më të mbrojtur në botë të rreshtuar përgjatë bulevardit vetëm pak ditë pas një atentati që askush ende nuk e kuptonte plotësisht. Agjentët mendonin se ishte çmenduri. Por Jackie nuk lëvizi nga vendimi i saj. Ajo kuptoi diçka që ata nuk e kuptonin: bota duhej ta shihte këtë, dhe një kortezh me automjete do të dukej si një tërheqje përballë frikës.
Madje, ajo ishte përgatitur me kujdes. Në ditët pas Dallasit, u kërkoi studiuesve të nxirrnin dokumentet e funeralit të Abraham Lincolnit të vitit 1865 dhe ta rindërtonin atë deri në hollësinë më të vogël perdet e zeza në Sallën Lindore të Shtëpisë së Bardhë, katafalkun dhe kalin pa kalorës, me çizmet e vendosura mbrapsht në yzengji. Ai funeral nuk ishte një shprehje spontane e pikëllimit. Ishte menduar, frymëzuar dhe organizuar me kujdes nga një vejushë 34-vjeçare, e cila e dinte saktësisht se cilat pamje do të mbeteshin në kujtesën e shekullit.
@NewsIn.Al
