“Dhe më the “merr shpirt nga shpirti im”
Nuk ishte fat ishte e shkruar….”
Ishte shi kur dhéun tim
e digjte dielli
Ishe diell kur me natë isha mbuluar
Ishe ujë në buzët e mia të thara
Ishe puthje në lëkurën pangjyrë
Ishe rrugë kur më kishin mbaruar hapat
Ishe det kur po më gërryente ndryshku i limaneve boshe
Ishe “bashkë” kur e vetme jepja shpirt
dhe më the “merr shpirt nga shpirti im”
Nuk ishte fat ishte e shkruar..
Alma Basha_ Athinë
@NewsIn.Al
