Në kafe me një lypsare…..
Rri gjithmonë në shëtitoren afër ish bonbonerisë, erdhi të kërkonte si zakonisht, zgjati dorën tek hyrja e lokalit ngjitur me ushtarin e pa njohur, aty ku po pushoja me një miken time. Një vajzë me sy te gjelbër, pothuajse 10 vjet, e veshur mirë jo si e vobektë. Teta me jep ndonjë lek….eja ulu këtu me mua në tavolinë, ngurroi me një hije habie në fytyrë, nuk ishte mësuar me oferta të tilla, dinte mirë qëllimin e saj, ndoshta kuptonte se statusi nuk ja jepte të drejtën te ulej në kafe. Erdhi, në fillim tepër e ndrojtur…e ula ngjitur me karrigen time, në çast vjen një nga punonjësit e bashkisë, dil nga lokali…është e ftuara ime, nuk erdhi të ulej vetë…ka problem?? Mblodhi supet duke prekur me qëllim kartvizitën për të treguar se ishte kujdestar i pedonales, u largua duke mbledhur surratin drejtuar nga ne, ndërsa trupin e drejtoi andej nga do të shkonte. E pyeta vajzën… Çfare do të marrësh? Po nuk di çfarë…Po të sjell një pije freskuese, shijen zgjidhe vetë…e mirë me luleshtrydhe e dua…kamarieri nje djalë I thatishëm, zeshkan, e fshehu mirë habinë kur e pa vajzën në tavolinë…kur po afrohej, vajza tha…ky do me nxjerrë jashtë, kështu bën çdo ditë… jo sot sepse po rri si të gjitha ne zonjushat e tjera….qeshi… biseduam gjatë, midis të vërtetash më tha plot gënjeshtra për të justifikuar punën që bënte, por çdo fëmije dihet sa i zgjat gënjeshtra, pranoi që e detyronte e ëma e cila sillej rrotull e tensionuar nga meraku se çfarë po tregonte vajza e saj….ja ku është mami im… prej kohësh ajo rrinte aty por e bija e pa vonë…nuk dukeshin egjiptjanë … e ëma dukej që sapo u kishte hequr flokëve një bojë te kuqe….folëm për shumë të pa thëna dje me sygjelbrën….në një kohë tjetër do të shkruaj më tepër lidhur me të pa thënat…
Lori Xh.
