Sikur preshi të kishte gojë…/ Satirë nga Usta Dhori
Po krenohej preshi i shkretë,
Me madhësinë e tij,
Derisa gjeti një “mbështjellës”,
Ku u kalb, edhe u shkri!
Ëndërronte preshi i trashë,
Kur e futën në një vrimë,
Unë fluturoj ,tha dhe pa krahë,
Kur të tjerët kanë dëshirë!
O njeri që lumturohesh,
fërkon preshin nëpër duar,
E ngre zërin dhe lëvdohesh,
ndihesh mbret dhe i gëzuar!
Njerëzit duhet që ta dinë,
Kur avionët fluturojnë,
Preshi nuk është benzinë,
Ngrejnë avionin, por s’rrënkojnë!
Preshi vetë nuk ka gojë.
Kur të kalbet të të thotë
Hiqe shpejt sapo të ngrihesh
Brenda kalbet, e të hedh poshtë!
Usta Dhori_ Korçë 2024
@NewsIn.Al
