Të shërohemi me mjekësi alternative:
Diarreja
Diarreja i referohet kalimit të shpeshtë të jashtëqitjeve të lirshme ose të ujshme të paformuara. Si një udhëzues i përafërt mund të thuhet se tre ose katër jashtëqitje të lirshme ose të holla në ditë mund të konsiderohen si diarre. Sëmundja mund të jetë akute ose kronike. E njohur zakonisht si “lëvizja e lirshme”, është ndoshta sëmundja më e zakonshme në Indi. Zorrët normalisht marrin më shumë se 10 litra lëngje në ditë që vijnë nga dieta dhe nga sekretimi i stomakut, mëlçisë, pankreasit dhe zorrëve. Në rastin e diarresë, uji ose nuk absorbohet ose sekretohet me tepricë nga organet e trupit. Më pas dërgohet në zorrën e trashë ku kapaciteti i mbajtjes së ujit është i kufizuar. Kështu, dëshira për të jashtëqitur vjen mjaft shpesh.
Shkaqet
Ka shumë shkaqe të ndryshme të diarresë. Shkaqet kryesore janë ngrënia e tepërt ose ngrënia e ushqimeve të gabuara, kalbja në traktin intestinal, fermentimi i shkaktuar nga tretja jo e plotë e karbohidrateve, irritimi nervor, përdorimi i barnave antibiotike dhe marrja e tepërt e laksativëve. Shkaqe të tjera përfshijnë parazitët, mikrobet, viruset, bakteret ose një helm, që ka hyrë në trup nëpërmjet ushqimit, ujit ose ajrit; alergji ndaj substancave të caktuara apo edhe ushqimeve të zakonshme si qumështi, gruri, vezët dhe ushqimet e detit dhe tendosje emocionale ose stresi tek të rriturit dhe frika tek fëmijët. Diarreja mund të jetë një tipar i spikatur i sëmundjes organike që prek zorrën e hollë ose të trashë si sindroma sprue, sëmundje malinje dhe koliti ulceroz. Mund të rezultojë gjithashtu nga operacionet në traktin gastrointestinal. Diarreja mund të alternohet me kapsllëk. Kjo mund të rezultojë nga acarimi i mukozës nga feçet e forta të impaktuara. Diarreja për periudha të gjata mund të çojë në komplikime të caktuara. Këto mund të përfshijnë: 1- dobësimi, për shkak të humbjes së vitaminave si A, D, E dhe K dhe lëndëve të tjera ushqyese, pasi ushqimi nxitohet në trup, pa u dhënë lëndëve ushqyese një shans për t’u përthithur; 2-dehidratimi, për shkak të humbjes së lëngjeve të trupit dhe shplarjes së mineraleve nga trupi dhe gjendjeve nervore.
Mjekimi
Në rastet e rënda të diarresë, këshillohet agjërimi i plotë për dy ditë për të siguruar pushim për traktin gastrointestinal. Gjatë periudhës mund të merret vetëm ujë i nxehtë për të kompensuar humbjen e lëngjeve. Lëngjet e frutave mund të merren pas përfundimit të simptomave akute. Pasi gjendja të përmirësohet, vaktet mund të zgjerohen gradualisht duke përfshirë perime të gatuara, oriz të plotë, qumësht të thartuar. Ushqimet e papërpunuara duhet të merren vetëm pasi pacienti të shërohet plotësisht. Një ilaç efektiv për diarrenë është përdorimi i dhallës. Është qumështi i mbetur pas heqjes së yndyrës nga kosi i rrahur. Ndihmon për të kapërcyer florën e dëmshme të zorrëve dhe për të rivendosur florën beninje ose miqësore. Acidi në dhallë lufton gjithashtu mikrobet dhe bakteret. Mund të merret dhe të përzihet me pak kripë tre ose katër herë në ditë duke kontrolluar diarrenë. Supa me karota është një tjetër ilaç efektiv në shtëpi për diarrenë. Furnizon ujë për të luftuar dehidratimin, plotëson natriumin, kaliumin, fosforin, kalciumin, squfurin dhe magnezin, furnizon pektinën dhe mbulon zorrët për të lehtësuar inflamacionin. Kontrollon rritjen e baktereve të dëmshme të zorrëve dhe parandalon të vjellat. Një kile karrota mund të gatuhet në 140 gram ujë derisa të jetë e butë. Tuli duhet të kullohet dhe të shtohet ujë i zier për të bërë një litër. Tre të katërtat e lugës me kripë mund të përzihen. Kjo supë duhet t’i jepet pacientit në sasi të vogla çdo gjysmë ore. Shega ka rezultuar e dobishme në trajtimin e diarresë për shkak të vetive të saj astringente. Nëse pacienti zhvillon dobësi për shkak të pastrimit të bollshëm dhe të vazhdueshëm, atij duhet t’i jepet në mënyrë të përsëritur rreth 50 ml. lëng shege për të pirë. Kjo do të kontrollojë diarrenë. Farat e mangos janë gjithashtu të vlefshme në diarre. Farat duhet të mblidhen gjatë sezonit të mangos, të thahen në hije dhe të pluhurosen dhe të ruhen për t’u përdorur si ilaç kur kërkohet. Duhet të jepet në doza prej rreth një gram e gjysmë deri në dy gram me ose pa mjaltë. Shafrani i Indisë është provuar si një tjetër ilaç efektiv në shtëpi për diarrenë. Është një antiseptik shumë i dobishëm për zorrët. Është gjithashtu stimulues i stomakut dhe një tonik. Kërcelli me rrënjët e shafranit të Indisë, lëngu i tij ose pluhuri i thatë janë të gjitha shumë të dobishme në kurimin e diarresë kronike. Në formën e pluhurit të thatë, mund të merret në dhallë ose ujë të thjeshtë. Në rast të diarresë të shkaktuar nga dispepsia, xhenxhefili i thatë ose i freskët është shumë i dobishëm. Një copë xhenxhefil i thatë bëhet pluhur së bashku me një kristal ose kripë guri. Një e katërta e lugës së çajit nga ky pluhur duhet të merret me një copë të vogël sheqeri jager. Do të sjellë lehtësim të shpejtë pasi xhenxhefili, duke qenë karminativ, ndihmon tretjen duke stimuluar traktin gastrointestinal. Lëngjet me niseshte si uji i shigjetës, uji i elbit, uji i kokrrave të orizit dhe të kokosit, janë shumë të dobishëm në trajtimin e diarresë. Ato jo vetëm që zëvendësojnë lëngun e humbur, por edhe lidhin jashtëqitjet. Ilaçe të tjera shtëpiake përfshijnë bananet dhe hudhrat. Bananet përmbajnë pektinë dhe nxisin rritjen e baktereve të dobishme. Hudhra është një antibiotik i fuqishëm, efektiv dhe i padëmshëm. Ndihmon tretjen dhe largon parazitët. Trajtimi më i mirë i ujit për diarrenë janë kompresa e barkut (në 15.56 ⁰C) e rinovuar çdo 15 deri në 20 minuta dhe banja e ftohtë e ijeve (4.44 – 10 ⁰C). Nëse pacienti ka dhimbje, çdo dy orë duhet ti jepen ndezje barku për 15 minuta.
Nga Alfred Cako
@NewsIn.Al
