Botuar nga CNA.al
Tre persona u dënuan me vdekje me gijotinë.
Njëri prej tyre ishte prift, tjetri gjyqtar, dhe një fizikant.
Të parin morën priftin në tryezën e vdekjes. Ja vendosën kokën nën gijotinë dhe e pyetën:
– Cila është fjala juaj e fundit?
Ai tha: Unë besoj në Krishtin. Ai do të më shpëtojë.
Kur e lëshuqn giotinën, ajo ndaloi disa cm para qafës së priftit. Njerëzit u befasuan dhe bërtitën: Lëshojeni atë! Zoti e tha fjalën e tij!
Kështu prifti shpëtoi nga ekzekutimi.
E morën gjykatësin në ekzekutim dhe e pyetën: Cila është fjala juaj e fundit?
Ai tha: Unë nuk besoj në Zot si prifti. Por unë i besoj drejtësisë.
E lëshuan giotinën dhe ajo prapë ndaloi disa cm para qafës së gjykatësit.
Njerëzit u befasuan dhe bërtitën përsëri:
– Ai tha fjalën e drejtësisë, lirojeni!
Kështu që edhe gjyqtari shpëtoi nga prerja.
I erdhi radha fizikantit.
Edhe atij ia bënë pyetjen e njëjtë, cila është fjala jote e fundit?
– Unë nuk jam as prift që besoj në Zot dhe as gjykatës që i besoj drejtësisë.
E vetmja gjë që di është kjo:
Ka një nyjë në litarin e giotinës dhe ajo nyjë nuk e lejon mekanizmin e giotinës që të zbresë plotësisht.
Kur oficerët kontrolluan giotinën, ata vërtet panë se kishte një nyje.
E zgjidhën nyjen dhe e lëshuan përsëri: koka e fizikanit u shkëput nga trupi.
“Të tregosh nyjet, problemet, faktet, në një komunitet budallenjsh, mund të sjellë pasoja të dhimbshme!”
