Zëri i Shpirtit / Nga Majlinda Hoxha
Kriza shpirtërore brenda na ulëret,
Por ne s’vendosim kurrë ta dëgjojmë.
Nga zhurma e botës, nga etja për jet’,
Harrojmë kush jemi, e ç’dritë mund të dhurojmë.
Njerëzit vetes ia shesin shpirtin,
Për para, për pushtet, për pak shkëlqim.
Kujdesen për trupin, harrojnë kujtimin,
Që shpirti s’ushqehet me thërrime trishtim.
Zemrën e mbajnë te ftoht
Kur asaj i duhet dielli, ngrohtësia.
Sendet personale — thesar i rremë,
Na bëjnë të humbasim njerëzinë.
Trupi — një formë që tretet me kohën,
Por shpirti — ai fluturon përtej.
Dashuria, ndjenja, janë ato që na lidhin,
Jo pamja, as fjalët boshe që s’kanë thellësi.
Zoti na tha: “Trupi tokës i përket”,
Ndaj mos e lër shpirtin në harresë.
Ruaje, ushqeje me dritë e me jetë,
Se vetëm atë do marrësh përtej kësaj jete .
Linda !
(Frymezuar nga nje koment i kushuririt tim P .G .)@#
- @NewsIn.Al
