E adhuroj detin ne pranvere. Eshte si vajza e virgjer, qe i terheq meshkujt me bukurine e saj e nuk i jepet askujt. Kjo i torturon e ua shton deshiren.
Kete ben dhe deti ne pranvere, te grish e te ndjell ti shkosh prane e nuk te jep mundesine ta prekesh, sepse eshte akull i ftohte.
E dua detin ne pranvere.
Ju afrova e me peshperiti “Duro edhe pak, do me shijosh se shpejti, te premtoj ! Ti vetem duro. Kenaqesia qe te pret, ja vlen te besh pak sakrifice. Une te dua. Edhe pa te prekur te dua. Do te mbaj ne krahe e atehere do çmallemi embel e do shijojme kenaqesine e freskine. Po te pres me mall….”
