Histori futbolli…”Bota nën këmbët e tyre…”
Goli i parë që pashë ndonjëherë nga Ronaldo ishte ai që shënoi me Barcelonën kundër Compostelës. Ai mori topin nga mesfusha dhe dribloi pa probleme disa lojtarë për ta futur në rrjetë. Ai moment më bëri të dashurohem me Barcelonën dhe gjithçka që lidhet me klubin. Kur ai u transferua te Interi, u inamorova me Interin në Serie A, por mbeta tifoz i Barcelonës dhe yllit të saj Rivaldo. Gëzimi im ishte i jashtëzakonshëm kur Rivaldo shënoi hat-trick kundër AC Milan në Ligën e Kampionëve, dhe aq më tepër kur shënoi një tjetër hat-trick kundër Valencias për të siguruar përfundimin e Barcelonës në vendin e katërt dhe kualifikimin në Ligën e Kampionëve. Më e bukura e atyre golave ishte goditja me gërshërë në buzë të zonës së penalltisë që Canizares tentoi të arrinte por mbërriti shumë vonë, pasi topi gjeti rrjetën.
Ronaldo kishte pësuar një dëmtim të ligamentit krucial dhe mungonte te Interi për disa muaj, vetëm për t’u rikthyer në një ndeshje kundër Lazios. Topin e parë që preku, si zakonisht, ai u përpoq të driblonte përtej mbrojtjes me lëvizjen e tij të famshme… por ai ra, duke bërtitur. Edhe mbrojtësit e Lazios u larguan nga topi dhe nxituan drejt tij, duke e parë atë duke lëvizur nga dhimbja si një zog i plagosur. Nuk do ta harroj kurrë shprehjen në fytyrën e Simeones, sikur të thoshte: “Ronaldo është i mbaruar. “Ata e bartën atë në barelë, dhe unë isha në prag të qaja me të.
Ai mungoi për një kohë të gjatë pas kësaj, dhe unë ndoqa lajmet për kthimin e tij, me thashethemet që vinin e shkonin Gjatë asaj kohe, kishte pak që më ngushëllonte në mungesën e tij përveç Rivaldos dhe Barcelonës, derisa mbërriti Kupa e Botës 2002. Të dy ishin lojtarë kyç për kombëtaret e tyre përkatëse, të cilat i doja shumë. Dhe të dy fituan titullin pas një performance legjendare.
Pika e kthesës erdhi pas Kupës së Botës kur Ronaldo u transferua në Real Madrid, dhe filloi konflikti i brendshëm. Çfarë duhet të bëj tani? Unë kurrë nuk e kisha mbështetur Real Madridin, pasi isha një tifoz i fortë i Barcelonës. Më duhej të zgjidhja mes Ronaldos dhe Real Madridit ose Barcelonës. Ndjehej si tradhti… por tradhtova rrënjët e mia për një dashuri dhe pasion që ishte vendosur thellë në mendjen dhe zemrën time. Unë kalova nga mbrojtja e pavarësisë katalanase për t’u bërë një mbështetës i vendosur i unitetit spanjoll nga lindja në perëndim.
Të jem i sinqertë me veten dhe me ty, Ronaldo nuk ishte më ylli me të cilin isha dashuruar fillimisht, por ishte dashuria ime e parë, ajo për të cilën këndoja gjithmonë. Ai filloi të shtonte peshë, dhe lëvizjet e tij u bënë më të ngadalta, por ai ishte ende Ronaldo, pavarësisht gjithçkaje. Ai u largua për në Milano dhe më vonë u kthye në Brazil, ndërsa unë e ndoqa atë dhe ish-skuadrën e tij, Real Madrid, që ishte bërë
Pastaj erdhi Messi, por unë isha tifoz i Real Madridit, dhe preferoja lojtarë nga Reali, pavarësisht performancës së tyre, pasi ata ishin trashëgimtarë të “fenomenit”. “Si mund të bëj tifo për dikë që ishte rivali i tij? E urreja Messin për atë që i bëri Ramos, Helguera, Casillas, dhe kurrë nuk e njoha atë si më të mirin.
Cristiano erdhi në Real Madrid, Ronaldo fenomeni u pensionua, dhe unë i qëndrova besnik ekipit të tij të vjetër. Ishin ditë të bukura ndërsa shikonim Mourinhon të luftonte për të ndaluar Messin, së bashku me Iniesta dhe Xavin nën drejtimin e Guardiolas. Humbën shumë herë dhe fituan disa ndeshje, por mbetën më të mirët në sytë e mi.
Ronaldo u largua nga skuadra dhe kaloi te Juventusi, ndërsa Benzema mbeti, kurse pas tij erdhi Vinicius. Kisha shpresuar të shihja diçka nga fenomeni tek ai, por kishte një botë diference mes tyre. Gjithsesi, e doja atë pasi ai ishte një lojtar i Real Madridit si unë.
Mbeta i përkushtuar ndaj Brazilit dhe Real Madridit, duke iu gëzuar fitoreve të Ligës së Kampionëve dhe i trishtuar nga eliminimet e përsëritura të Brazilit në Kupën e Botës. Botërori i fundit ishte i dhimbshëm për mua kur Messi ngriti trofeun, dhe duhej ta pranoja se ai ishte më i miri.
U përpoqa të gjeja një arsye për trishtimin tim… Pse e urrej Messin? Dikur e doja Maradonën dhe brohorisja për çdo gol që shënonte me Argjentinën… Nuk e di… Por ndoshta tani e di arsyen… Nuk ishte se nuk isha i dashuruar me Cristianon që më bëri të refuzoja superioritetin e Messit, por përkundrazi ishte dashuria e vjetër për Ronaldon, fenomeni, që luajti me emocionet e mia. Ishte si efekti i fluturës, duke formësuar fiksimin tim me fitoret e Real Madridit dhe tradhtinë e Barcelonës, së bashku me të gjithë lojtarët e lidhur me të.
Ronaldo, fenomeni, është një nga historitë e bukura të kohës sime, dhe unë do t’ua tregoj fëmijëve të mi kur të rriten. Imagjinoj se ata do të qeshin me mua kur ta dëgjojnë, por ai është Ronaldo, dhe efekti i tij flutur ndryshoi këndvështrimin tim për futbollin.&j&
@NewsIn.Al
