Mëshirë për kombin që vesh një rrobë që nuk e thurr dhe ha bukën që nuk e korr.
Mëshirë për kombin që e cilëson bullizmin si hero, dhe e konsideron pushtuesin vezullues bujar.
Mëshiro një komb që përçmon një pasion në ëndrrën e tij, megjithatë nënshtrohet në zgjimin e tij.
Mëshirë për kombin që nuk e ngre zërin,
Por e kursen kur ecën në një funeral, nuk mburret veçse mes rrënojave të tij, dhe nuk do të rebelohet derisa t’i vendosin qafën midis shpatës dhe shkëmbit.
Mëshirë për kombin, burrështetasi i të cilit është dhelpër, filozofi i të cilit është një xhongler, dhe arti i të cilit është arti i arnimit dhe imitimit.
Mëshirë për kombin që pret sundimtarin e tij të ri me bori, dhe i jep lamtumirën me të bërtitur, vetëm për të mirëpritur një tjetër me trumbetim përsëri.
Mëshirë për kombin, të urtët e të cilit janë memecë me vite dhe të fortët e të cilit janë ende në djep.
Mëshirë për kombin e ndarë në copa, çdo fragment duke e konsideruar veten një komb.
~ Kahlil Gibran (Libri: Kopshti i Profetit)(
