Nga Rakela Zoga
Po vij!
Qeshja kur ti me mungoje
Ne krahet e eres.
Me varje mungesat, ne deget e trupit
E perpelitesha prej mallit.
Por ti ishe atje, dhe une ketu.
Vjeshta me vuri ne gjumin e gjetheve te zverdhura.
Heshtje, jeta vdekje dhe drita eresire.
Per shume kohe perqafuar me ikjen.
Ne dhjetorin e pritjes.
Sy mbyllur ne endra me ty.
Tashme zgjuar ec ne shtepin e pranveres.
Bije shi, djelli perqafon rete.
Qielli im me prit po vij.
@NewsIn.Al
