Nuk jam ai që mendon ti
U bëra “zëri” i gojëve të mbyllura,
U bëra dhe “garant” i përgjegjësisë,
U bëra “ëndërra” e jetëve të përgjumura,
U bëra gjithashtu, “krahët” e dashurisë!
U bëra “strehë” për zemra të përlotura,
U bëra “sup” ku dhimbja të mbështetet,
U bëra “dritë” për shpirtëra të përhumbura,
U bëra “far” të udhëzoja jetët!
U bëra “gjurmë”, të shkelin dhe të tjerë,
U bëra “tra” ku shpi të mund të ngrejnë,
U bëra “nënë” për foshnja dhe fëmijë,
U bëra “pjatë”, të hanë edhe të lenë!
U bëra “mjek” për plagët e gjakosura,
U bëra dhe “mësues” për të tjerët,
U bëra për ca kohë edhe “klloun”,
U bëra nga “askush”, diçka me vlerë!
Por unë jam një me thjeshtësinë,
Nuk jam ai që mendon ti!
Arben Petro Trebicka, Korçë 11 shkurt 2023
@NeesIn.Al
