Kur isha me pune ne Tirane rregulloja shpesh sherbime te shkoja ne Korçe.Malli per prinderit shtohet sa me shume rritesh.Eshte universiale.
U ndodh te gjitheve.Kur je p.sh.student te vjen keq te harxhosh ca dite pushimesh per ta.Me vone ndjen keqardhje po mos i takosh sapo të të jepet mundesia.
Nga vizitat ne vendlindje mbaj mend gezimin e babait,thirrjet ne kupe te qiellit te nenes nga befasia,xhirot ne bulevard,darkat me pese yje ne kuzhinën e vogel dhe…çudine qe ndodhte gjithnje.Nena ne mengjes shkonte te blinte harxhet per lakror,por kthehej bosh.Pinte nje cigare dhe nisej serish.Keshtu ndodhi sa here isha une.Me hipi nje frike e madhe,mos o zot ishin shenja humbje kujtese.Nuk pyesja se mendoja,ajo do behej keq nga pyetje te tilla. Por nje mengjes,sa u zgjova ne kuzhine shoh babain tek dritarja.
-Miremengjes!
-Afrohu,argetohu!-me tha.
Shoh poshte pallatit nenen qe i bertiste Netes,tek pallati perballe:
-Me ka ardhur Gimi.Qe mbreme.Me sherbim,na kenaqi.Muhabet deri vonë.Qeshëm sa plasëm se ai për humor shok veten ka.
Pastaj i drejtohej Ollges:
-Binjaket i vajten ne klase te trete.Me dhjeta te dyja.I kane ngjare djalit,dihet.
Ia niste me Aspasine:
-Gimi do rrije ca dite ne Korce.Do beje ca shkrime,se per molidhe ia pret atij.
Uf,nuk pushonte.Me te gjithe.Pastaj u fut tek hyrja.
-Kete pune ben sa here vjen ti.Iken per blerje tek ushqimorja.Por rrugen e pare e ka per shitje.U mburret te gjitheve.Tani vjen sa per nje cigare dhe nis rrugen e dyte.-tha babai.
U qetesova. Çfare mendoja e çfare doli.Ashtu qe nena ime.Grua e dashurive te shprehura.E tregonte gëzimin pa viza,kufi e pengesa.Qysh atëhere ajo jetonte në zonën Shengen.
Agim Xhafka
@NewsIn.Al
