Nje histori me serbe dhe shqiptare (si shpetova nga nje burgosje e sigurte)
(Politikanet jane mjeshtra te manipulimit te mendjes te turmes dhe me pas te perdorimit te saj ne funksion te pushtetit)
Pasi u diplomova si inxhinier elektronik nga UT, pushteti me emeroi ne tecin e Maliqit si shef i repartit te matjeve dhe automatikes.Djale i ri ,plot pasion per te vene ne pune dijet e shkolles.
Fati e solli te punoja ne ndertimin e nje kaldaje te re ( per prodhim avulli me kapacitet 40 ton ne ore / 40 atm) , se bahku me nje firme Jugosllave…… Inxhinieri serb qe mbulonte sektorin tim do me mesonte pa rezerva gjithshka kishte lidhje me mirembajtjen e aparatures te ketij investimi shume modern.
Puna me serbin ishte nje universitet i dyte per mua. Vec kesaj per afro dy vjet krijuam dhe miqesi. Shpesh pas pune pinim dhe ndonje gote konjak Skenderbeu tek ish turizmi…. Megjithate kisha nje lloj ndrojtje dhe frike sipas formimit tim ideologjik per serbet, si cdo shqiptar tjeter, se prapa cdo serbi fshihej nje sabotator ose nje dashakeqes per Shqiperine. Kjo ishte kultura qe ne ate kohe mernim nga sistemi monist. Libra, filma, teatro dhe cdo mjet i shplarjes se trurit ishte ne kete funksion….
Erdhi dita kur investimi afro 20 milion dollare mbaroi dhe ekipi Jugosllav u largua. Bora me dorezoi gjithe dokumentacionin dhe materialet e tjera per sherbim. Ne saje te njohurive te mara ndjehesha i sigurte per cdo defekt te mundshem. Frika e vetme qe kisha ishte temperaturat e ulta, sepse sensoret e aparaturave nuk mund te duronin nen-9 grade. Projekti kerkonte vendesjen e kalorifereve ne ambjentet rrotull kaldajes dhe mbylljen e saj me xhama, gje qe “per te kursyer” nuk u be nga pala jone……
Nje dite te ftohte dimri ajo qe kisha frike dhe qe e kisha ngritur disa here si problem ndodhi. Ne kulmin e sezonit te panxharit te sheqerit temperatura naten shkoi -21 grade duke bere qe te gjithe sensoret me leng( nje perzjerje e glicerines me ujin) te ngrinin dhe te caheshin. Demi i pajisjeve ishte rreth 170 mije dollare, por shume i madh ishte demi nga mos furnizimi i kombinatit te sheqerit me avull dhe per pasoje mos perpunimi i panxharit te sheqerit, arsye per te cilen u ndertua kaldaja e re.
Brenda pak oreve u shfash dega e puneve te brendshme, nenkryetari i deges, nje njeri i serte e kishte paracaktuar qe kishim te benim me nje sabotim Jugosllav, filloi te me merrte ne pyetje. Ai dinte cdo gje rreth meje madje edhe konjakun qe pinim me Boran pas pune te ish turizmi. Fillova ti spjegoj punen e temperatures duke i vene perpara diagramen e temperatures gjate nates te kaluar si edhe pasaportat teknike te cdo aparature, por me kot…. Partia kerkonte nje raport te firmosur nga une per cilesi te dobet te paisjeve ne konteksin e sabotimit…..Shefi im ne ministri, qe mbriti diku nga dreka, me beri te ditur qe situata ishte shume serioze dhe se nqs nuk firmosja do kisha pasoja te renda. Ngjarja ishte shume e rende per ekonomine dhe dihej qe ne kesi rastesh beheshin kurbane. Kobinati ishte perfshire nga nje qetesi vari…..I trembur per veten vendosa ti shkruaj nje leter ministrit te energjitikes ku ti spjegoja shkakun e kesaj avarie dhe arsyet se pse nuk kishim te benim me sabotim……..
Pas dy ditesh mesova se firmes i ishte bere present ngjarja e ndodhur ne Maliq, nepermjet ambasades tone ne Beograd . Fati me ndihmoi….Energoinvest nisi urgjent nje ekip te kryesuar nga Bora, i cili se bashku me ekipin tim, zvendesoi falas te gjithe sensoret e demtuar duke na kerkuar njekohesisht qe te mos aludonim per asnje sabotim apo dicka te ngjashme me te (kaldaja ishte brenda garancise, por kuptohet qe garancia nuk perfshinte qe sensoret te punonin ne -20 )….
Ata nuk na bene pergjegjes dhe nuk kerkuan te paguanim vleren e paisjeve. Natyrisht qe Energoinvest kishte me shume hallin e reputacionit te vet……
Pasi rifilloi puna u ndava me Boran kete here pa konjak, me nje shtrengim duarsh ne prezence edhe te tjereve. Sa turp do ishte sikur te kisha firmosur per sabotim.
Ne vitin 94′ rastesisht u ndodha ne Maliq dhe shkova te shikoj cbehej me kaldajen dhe te takoja ndonje nga punonjesit e mi…. Aparaturat qe i kisha montuar me duart mia i kishin vjedhur. Nuk kishte ngelur asgje, asgje. I kishin shkulur te gjitha . Kujt i duheshin , perse, skam per ta kuptuar kurre …….
