Reforma e administratës publike është një nga elementët kryesorë të reformave strukturore në sektorin publik, në një përpjekje për të arritur një qëndrueshmëri afatgjatë të financave publike dhe për të krijuar një mjedis të shëndoshë biznesi dhe për të rritur cilësinë dhe efikasitetin e shërbimeve publike për qytetarët. Reforma e Administratës Publike është një koncept shumë i gjerë dhe shumë gjithëpërfshirës dhe përfshin ndryshime të procesit në fusha të tilla si strukturat organizative, decentralizimi, menaxhimi i personelit, financat publike, menaxhimi i bazuar në rezultate, reformat rregullatore, rishikimi i statutit të shërbimit civil etj. Decentralizimi është një element shumë i rëndësishëm i Reformës së Administratës Publike në tërësi dhe ka një rëndësi të lartë në të gjithë procesin. Për shkak të kësaj rëndësie dhe kompleksitetit të madh të çështjes në këtë letër, unë do të analizoj vetëm decentralizimin dhe reformën e qeverisjes lokale si pjesë e Reformës së Administratës Publike. Të gjitha shtyllat e tjera që përfaqësojnë Reformën e Administratës Publike gjithashtu kanë nevojë për një analizë të veçantë dhe të thellë. Nga mesi i viteve 1980 e tutje, një valë e reformave të decentralizimit përfshiu botën në zhvillim, që synonte transferimin e përgjegjësive, burimeve dhe autoritetit nga nivelet më të larta në nivelet më të ulëta të qeverisjes. Në Prill 1996, Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara, në sesionin e saj të rifilluar të 50-të, miratoi rezolutën 50/225 mbi Administratën Publike dhe Zhvillimin. Rezoluta konfirmoi rëndësinë jetike të forcimit të administratës publike. Decentralizimi i qeverisjes është një pjesë e rëndësishme e procesit. Decentralizimi dhe qeverisja lokale njihen si komponentë themelorë të qeverisjes demokratike si sigurimi i një mjedisi mundësues në të cilin vendimmarrja dhe ofrimi i shërbimeve mund të afrohen me njerëzit lokalë dhe një shtyllë shumë e rëndësishme e Administratës Publike. Qeverisja e decentralizuar zakonisht konsiderohet si një proces i transferimit të kompetencave, funksioneve, përgjegjësive dhe burimeve nga qeveria qendrore tek qeveria lokale dhe entitetet e tjera në nivelin lokal. Nga pikëpamja organizative, është një proces i ristrukturimit të autoritetit, në mënyrë që të ekzistojë një sistem i bashkë-përgjegjësisë midis institucioneve të qeverisjes në nivelin qendror, rajonal dhe lokal, duke rritur kështu cilësinë e përgjithshme dhe efektivitetin e sistemit të qeverisja, ndërsa rrit autoritetin dhe kapacitetet e niveleve nën-kombëtare. Qeverisja e Decentralizuar siguron kornizat ligjore, administrative dhe fiskale për fuqizimin e njerëzve dhe institucioneve të tyre në nivele nën-kombëtare, nga rajoni në lokal. Deklarata e Mijëvjeçarit, mbi të cilën bazohen Qëllimet e Mijëvjeçarit, njeh qeverisjen demokratike, administrata publike e së cilës është një komponent kyç, si thelbësor për arritjen e këtyre qëllimeve. Secili vend ndoqi trajektoren e tij në lidhje me trashëgiminë historike, tiparet gjeografike, faktorët politikë dhe kushtet dhe kulturën mbizotëruese socio-ekonomike. Ky punim paraqet karakteristikat e Administratës Publike dhe Reformave të Pushtetit Lokal në Shqipëri dhe Maqedoninë e Veriut (të gjitha vendet e Ballkanit Perëndimor) në epokën post-komuniste. Në Ballkanin Perëndimor, pjesë e ish-Bashkimit Sovjetik, decentralizimi ka qenë pjesë e procesit të transformimit politik dhe ekonomik, pas 1989/1990 nga një sistem socialist në një ekonomi tregu dhe iu desh të përballej me tre transformime themelore; nga një ekonomi shtetërore e planifikuar në mënyrë qendrore në një ekonomi private të tregut; nga sundimi autoritar i centralizuar në një demokraci pluraliste; dhe nga partia dhe organizata shoqërore e mbizotëruara nga shteti në një shoqëri civile relativisht autonome. Për më tepër, këto vende përballen me dy sfida zhvillimi: e para, e dalë nga një dekadë konflikti dhe krize, e cila ndikoi në jetën dhe strukturat ekonomike, sociale dhe politike dhe së dyti, tranzicioni i vonuar nga sistemet e tyre socialiste paraqet nevoja specifike të rëndësishme në lidhje me reformat në ekonomitë e tyre dhe administrata. Metodologjia e përdorur është ajo përshkruese, si dhe, analizuar dhe krahasuese, bazuar në të dhëna dytësore empirike. Përfundimi i këtij dokumenti është se gjatë viteve të fundit është e qartë një progres i dukshëm në lidhje me reformën e decentralizimit të qeverisjes vendore në qarqet e analizuara. Ky përparim gjithashtu ka ndikuar pozitivisht në statusin e anëtarësimit të tyre në BE. Por progresi i bërë deri më tani ka qenë i ngadaltë dhe është ende larg nga parametrat e vërtetë të decentralizimit. Të ngarkuara me konflikte etnike dhe nacionaliste, reformat e decentralizimit karakterizohen nga struktura të fragmentuara me ndarje të paqartë të niveleve dhe fuqive, dhe mekanizma jo-ekzistues të llogaridhënies.
